Κώστα Ουράνη, «Nel mezzo del' cammin…»

Να 'μαι κ' εγώ στο μέσο της ζωής μου,
μα δάσο σκοτεινό δε βλέπω μπρος μου
κι ούτε το φάντασμα του Βιργιλίου,
να γίνει παραστάτης κι οδηγός μου.

Ούτε δάσο, ούτε φάντασμα! Μονάχα
μια πένθιμη ερημία που με παγώνει.
Όσο βαδίζω, τόσο και πλαταίνει
της σιωπής ο κύκλος που με ζώνει…

Σαν ξένη, σαν απίθανη ιστορία
σ' ένα παλιό βιβλίο ιστορημένη
και που θαμπά την κράτησεν η μνήμη ―
όλη η ζωή μου, τώρα, η περασμένη.

Μήνυμα δε μου έρχεται κανένα
κι άνοιξη πια καμμία δεν περιμένω:
στο δρόμο το γυμνό που περπατάω,
ωσότου να πεθάνω ― θα πεθαίνω!

[πηγή: Κώστας Ουράνης, Ποιήματα, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», Αθήνα 1953, σ. 126]

εικόνα

Το παρόν αποτελεί μέρος του ψηφιακού εμπλουτισμού των σχολικών βιβλίων (Ψηφιακό Σχολείο) και διατίθεται μόνο για εκπαιδευτική χρήση και στο πλαίσιο για το οποίο διαμορφώθηκε.