Ηλία Γκρη, «Το πρώτο ταξίδι»

Ήταν που, τότε ξεκίνησα μόνος απ’ την οδό Σολωμού
κατάμονος ανάμεσα σε παιδάρια που χάζευαν παλιές βιτρίνες
και βρήκα ξόρκια κρυμμένα μαλάματα. Και ύστερα
μπήκα λοξά στην Κάλβου μέσα σε θύελλα με μάγεψε
η φωνή σαν αλλόκοτος ήχος αρχαίου τυμπάνου. Στα
μισά της οδού Παλαμά ξέφυγα από στάχτες και απολιθώματα
και βγήκα στη λεωφόρο Καβάφη, ώσπου· τί
ερημιά στην οδό Καρυωτάκη κι έβρεχε η βροχή όπως
πάνω σε πλήθος που περιμένει τη ζωή.

Βούλιαξαν τα χρόνια μου βαθιά μες στην ποίηση.

Με ποιον να πορευτώ και σε ποιον να μιλήσω; Τώρα
αναδύομαι από τα βάθη της ποίησης πάντα μόνος και
ταΐζω τα σκυλιά που γαβγίζουν μέσα στις λέξεις.

[πηγή: Ηλίας Γκρης, Η Έφεσος των αλόγων, Δελφίνι, Αθήνα 1993, σ. 13]

εικόνα

Το παρόν αποτελεί μέρος του ψηφιακού εμπλουτισμού των σχολικών βιβλίων (Ψηφιακό Σχολείο) και διατίθεται μόνο για εκπαιδευτική χρήση και στο πλαίσιο για το οποίο διαμορφώθηκε.